Praca z lalką przed kamerą otwiera zupełnie nowe możliwości opowiadania historii. Jest to spotkanie języka kinematografii z teatrem formy.
Wspólnym mianownikiem obu gatunków sztuki jest opowiadanie obrazem.
Lalka i materia przestają być rekwizytami, a stają się pełnoprawnymi bohaterami opowieści. Kamera pozwala dostrzec najdrobniejsze gesty, subtelne ruchy i emocje ukryte w animowanej formie, nadając jej wyjątkową siłę wyrazu.
Lalkarstwo w filmie od lat inspiruje twórców do przekraczania granic wyobraźni. Od klasycznej animacji poklatkowej, przez efekty praktyczne, aż po współczesne produkcje łączące lalki z technologiami cyfrowymi – animowana forma nieustannie udowadnia, że potrafi opowiadać historie w sposób, którego nie da się osiągnąć wyłącznie za pomocą aktora czy efektów komputerowych. To właśnie niedosłowność, metafora i świadoma umowność sprawiają, że widz staje się aktywnym uczestnikiem opowieści.
Teatr formy uczy patrzeć inaczej. Zachęca do odczytywania znaczeń ukrytych w materiale, fakturze, ruchu, rytmie i kompozycji obrazu.
Rozwija wyobraźnię, ponieważ nie podaje gotowych odpowiedzi, za to zostawia przestrzeń na interpretację i osobiste doświadczenie.
Jak wygląda proces ożywiania materii przed kamerą? Czym różni się animacja filmowa od teatralnej? W jaki sposób reżyser i animator budują wiarygodność postaci, która nie jest człowiekiem?
Zapraszamy do poznania efektu pracy studentów Wydziału Lalkarskiego AST Wrocław, którzy odkrywali i łączyli świat formy z filmem. Przedstawiamy wybrane prace w ramach zbioru Lalka//Kamera na PuppetNet!
Wszystkie video znajdziecie w naszej Bazie Wiedzy!
Do zobaczenia!
Zespół PuppetNet
